Heb je toevallig een hond en wandel je daarmee in het park?
Dan heb ik een leuk klein energie testje wat je kan doen.

Als energy counselor is het mijn vak om na te denken over het fenomeen ‘energie’.
Vanochtend, toen ik met mijn hond aan het wandelen was in het park, viel het me op dat de hond leek te voorvoelen waar we naar toe zouden gaan, alsof de energie van mijn beslissing over de route die ik wilde nemen, al aanwezig was in het bewustzijn van de hond.

Het deed me denken aan de kwantum theorie, waarin men ervanuit gaat dat de intentie van een deeltje om zich op een bepaalde manier te gedragen, dat gedrag bij voorbaat al laat onstaan.
Met andere woorden, wat je op het punt staat op te doen, gebeurt al op sub-atomisch niveau;
een pittig concept om te begrijpen, maar in wezen de basis van al ons handelen.

Hoe?
Welnu, de manier waarop we denken bepaalt de manier waarop we dingen waarnemen;
en de manier waarop we dingen waarnemen bepaalt de manier waarop de dingen vorm krijgen.
Voor mensen die van de kleur rood houden, is rood een mooie kleur
Voor mensen die niet van de kleur rood houden is rood een lelijke kleur;
zelfde kleur, twee zienswijzen, twee uitkomsten.
Hoe we de dingen waarnemen hangt af van hoe we de dingen ervaren.

Wanneer ik denk te gaan zakken voor een examen, dan maak ik een gerede kans dat dat ook gebeurt, omdat het in mijn overtuiging al zo is.
Wanneer ik naar de stad ga om kleding te kopen terwijl ik in een onbestemde bui ben, is de kans groot dat ik zonder kleren thuiskom omdat ik niet kon beslissen wat ik wilde hebben.

Op dagen dat mijn energie goed is , gaan de dingen vlot en op een goede manier.
Op dagen dat ik laag in mijn energie zit, lijkt niets lekker te lopen.

Ergo, de manier waarop het leven zich ontwikkelt, hangt volledig af van de manier waarop ik erover denk.
Ik denk dat de reden waarom de meeste mensen zich hier niet van bewust lijken te zijn komt omdat ze het niet zien en intenties niet zien, zoals dieren dat doen.
Waar de mens de capaciteit heeft om te praten, heeft het dier de capaciteit om waar-te-nemen.
Ik ben vrij overtuigd van het feit dat dieren de energie van dingen kunnen ‘zien’, of ‘invoelen’ als dat acceptabeler klinkt.
Het verklaart waarom mijn hond ‘weet’ dat het tijd is om uit te gaan en waarom vogels stoppen met tsjirpen vlak voor een aardbeving of een zonsverduistering.

Mijn hond lijkt te voorvoelen dat we uitgaan,
niet omdat ze moet plassen of op de klok ziet dat het tijd is om te gaan;
maar omdat ze voorvoelt dat ik de intentie heb om weg te gaan, nog voor ik mijn sleutels of jas heb gepakt.

Een manier om dit te testen is in een park met veel door elkaar kronkelende wandelroutes met veel keuzemogelijkheden te wandelen met de hond.
Meestal loop ik mijn neus achterna, maar soms moet ik keuzes maken wanneer ik de weg kwijt ben of terug ga richting auto.
De hond loopt altijd in een straal van zo’n 10 meter om me heen te snuffelen, maar lijkt beter te gaan opletten wanneer ik aan de route terug naar huis ga beginnen.

Belangrijk is te beseffen dat we de dingen door mensenogen zien en niet waarnemen wat dieren waarnemen. Dit terwijl we vaak van mening zijn dat we het beter weten dan de dieren waar het waarneming betreft, ervanuitgaand dat we slimmer zijn en meer weten.
Probeer echter maar eens een aardbeving te voorspellen of een zonsverduistering zonder de aangewezen machineriën daarvoor. Omdat wij het niet kunnen met het blote oog kunnen zien, wil nog niet zeggen dat iets niet bestaat.

Probeer het maar eens uit. Neem je iets voor, zonder het uit te spreken of in lichaamstaal aan te geven en kijk wat er vervolgens gebeurt.

Jezelf iets voornemen is de basis van alles wat zich manifesteert en laat de dingen lopen zoals je zou willen.

Den Haag 01-04-2015
Ingrid Schippers