Op 21 Maart worden de burgers van Den Haag, net als in alle andere Nederlandse gemeenten; weer gevraagd om te gaan stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen.  De grote vraag is echter gaan de mensen stemmen? Vertrouwen zij het systeem en haar politici voldoende om ervan uit te gaan dat hun stem gehoord en goed gebruikt  gaat worden ?

Tijdens de vorige verkiezingen, 4 jaar geleden in 2014, ging gemiddelde 54% van de Nederlandse bevolking naar de stembus. Den Haag bleef met 52.9 % achter met 1.1 %  Wanneer ik een politica zou zijn; zou ik willen weten waarom de overige 47,1 % thuis is gebleven.

• Zijn mensen het vertrouwen kwijt in politieke beloftes?
• Voelen zij zich over het hoofd gezien; ofwel ‘wat heeft het voor zin om te stemmen?’
• Wat weten we eigenlijk over de mensen die zich verkiesbaar stellen? Wat is hun politieke agenda? En welk deel van die agenda gaat naar de gemeenschap of dient het politiek belang van de partij of het ego van het gemeenteraadslid?

Misschien is Den Haag wel veel te groot en veel te divers geworden om van bovenaf bestuurd te worden. Misschien zouden de burgers zelf wat meer verantwoordelijkheid moeten krijgen;zowel in het maken van plannen als in de uitvoering ervan.

Wellicht zou het Haagse gemeentebestuur simpelweg een vragenformulier op kunnen sturen- in dezelfde mail of envelop als de gemeentelijke belastingen- om aan de inwoners te vragen; hoe zij hun geld besteedt zouden willen zien. Ik vraag me af of er dan ook gestemd zou worden vóór een ‘Spui Forum’ of vóór het omhakken van oude bomen op de Scheveningse weg; of vóór het uitgeven van 150.000 euro voor wegspoel en wegwaaibare kunst (of menselijk vandalisme) op het Scheveningse strand.

Ook vanuit een persoonlijke groei perspectief zijn dit interessante vragen; waarvan de antwoorden wel eens heel belangrijk zouden kunnen zijn voor het gemeenschapsgevoel; de wetenschap ‘erbij te horen’. Het is immers één der oudste wetten der evolutie; dat de mens het best presteert; wanneer men eigen verantwoordelijkheid krijgt?  En het meest productief is wanneer iedereen een kans krijgt het eigen potentieel te ontwikkelen?

Idealistisch? Ja Misschien; maar wel een ideaal dat de moeite van het onderzoeken waard is zou ik denken.

Ingrid Schippers, 27-02-2018

Klik op de kaart voor meer achtergrondinformatie over de betekenis.  

De engelstalige gesproken versie van deze blog, is te beluisteren via het Programme Archive van de Dutchbuzz podcasts, in dit geval gedateerd 27 Februari 2018.

Als live radioprogramma is  ‘Dutchbuzz’ , het radio uur voor de internationale gemeenschap,  elke dinsdag te beluisteren van 22.00 tot 23.00 op Den Haag FM.

Het artikel Vrijheid van Keus verscheen voor het eerst op: NL Energycounseling.nl.

Heb je toevallig een hond en wandel je daarmee in het park? Dan heb ik een leuk aanwezigheidsproefje wat je met jezelf kan doen. Vanochtend, toen ik met mijn hond aan het wandelen was in het park, viel het me op dat de hond leek te voorvoelen waar we naar toe zouden gaan, alsof de energie van mijn beslissing over de route die ik wilde nemen, al aanwezig was in het bewustzijn van de hond.

Het deed me denken aan de kwantum theorie, waarin men ervan uit gaat dat de intentie van een deeltje om zich op een bepaalde manier te gedragen, dat gedrag bij voorbaat al laat onstaan. Het sleutelwoord lijkt dus ‘aanwezigheid’ te zijn. Weten wat je wil en bewust kiezen voor wat je wil. Datgene wat je op het punt staat te doen, gebeurt al op quantum niveau; een pittig concept om te begrijpen, maar in wezen de basis van al ons handelen.

De manier waarop we denken bepaalt de manier waarop we dingen waarnemen; en de manier waarop we dingen waarnemen bepaalt de manier waarop de dingen vorm krijgen. Voor mensen die van de kleur rood houden, is rood een mooie kleur; in tegenstelling tot mensen die rood geen mooie kleur vinden; twee zienswijzen, twee uitkomsten. Hoe we de dingen waarnemen hangt af van hoe we de dingen ervaren.

Wanneer ik denk te gaan zakken voor een examen, dan maak ik een gerede kans dat dat ook gebeurt, omdat het in mijn overtuiging al zo is. Wanneer ik naar de stad ga om kleding te kopen terwijl ik in een onbestemde bui ben, is de kans groot dat ik zonder kleren thuiskom omdat ik besluiteloos was. Op dagen dat mijn energie goed is , gaan de dingen vlot en op een goede manier. Op dagen dat ik laag in mijn energie zit, lijkt niets lekker te lopen.

De manier waarop het leven zich ontwikkelt, hangt volledig af van de manier waarop ik erover denk en in welke mate ik daarin aanwezig ben; of…je kan het ook bewust-zijn noemen; de mate waarin ik me van mijn leven bewust ben.

De mens heeft de capaciteit om te praten;  vooral ook tegen zichzelf en daarin allerlei voorwaarden te verbinden en belemmerende overtuigingen tussendoor te gooien; wat een mist over het moment van nu heen legt.  Een dier, zoals mijn hond die al weet waar we heen gaan, observeert en is voor 100% aanwezig in het Nu. In die zin kunnen dieren de energie van dingen ‘zien’, of ‘invoelen’. Het verklaart waarom mijn hond ‘weet’ dat het tijd is om uit te gaan en waarom vogels stoppen met tsjirpen vlak voor een aardbeving of een zonsverduistering; omdat ze volledig aanwezig zijn en niet ‘met hun kop ergens anders zitten’. Het verschil tussen mensen en dieren in dat opzicht is dat mensen mensen zien wat ze verkiezen te zien; terwijl dieren waarnemen; wat ze een stuk meer aanwezig maakt in het Nu.

Den Haag 01-04-2015
Ingrid Schippers

Het artikel De Kracht van Aanwezigheid verscheen voor het eerst op: NL Energycounseling.nl.