Vorig jaar stond ik nog op het havenhoofd van Scheveningen; een stralende dag was het. De boot van Sinterklaas en zijn Pieten gleed in het zonnetje voorbij. Het ontroerde me. Ik dacht terug aan de intocht van Sinterklaas in 1992. We waren net terug uit Singapore, waar ons toen nog jonge gezinnetje drie jaar had gewoond. Ons oudste kind werd er geboren. In de zomer van ’92 kwamen we terug naar Nederland en in November van dat jaar, zat ze anderhalf jaar oud, op mijn schouders; haar handjes in mijn haardos geklemd uit te kijken naar Sinterklaas die acte de presence zou geven in een tent op het haagse Hoytema plein.

Ik was onthutst over mijn eigen reactie toen de Goedheiligman op zijn witte schimmel het plein op kwam; de trááánen liepen over mijn wangen. Nooit had ik verwacht zo te zullen reageren. Tijdens ons buitenlandverblijf was ‘De Sint’ volledig aan ons voorbij gegaan. Op de Nederlandse club werd het wel gevierd; maar wij waren lid van de Amerikaanse club in Singapore; die was wat minder formeel vonden we. Bovendien; wanneer je zo ver weg zit; in zo’n ander klimaat en op geen enkele manier geconfronteerd wordt met het 5 December feest. dan wordt er ook niets bij je opgeroepen. Toch had ik nooit verwacht dat het weerzien in Nederland, dit keer met mijn eigen dochter op mijn schouders; zoveel emotie zou oproepen.

In  mijn eigen kindertijd was het Sinterklaasfeest gewoon onderdeel van mijn leven; net als kerst. In mijn twintigers jaren echter  stapten  veel  familie leden waar ik hecht mee verbonden was, in sommige gevallen op jonge middelbare leeftijd over naar het land van de gestorvenen, tot alleen  mijn moeder en ik er nog waren . Na al die overlijdens werd het sinterklaasfeest niet meer gevierd.

Dat was in mijn kinder- en tiener tijd heel anders.  Al heel jong werd ik betrokken bij de rol die Sinterklaas traditioneel in ons gezin speelde. We waren sowieso een familie die gek was op spelletjes, eigengemaakte toneel stukjes tussen de schuifdeuren en muziek van eigen hand.  Nog voor Sinterklaas in het land was, trokken we al lootjes zodat elk familielid een echt grote surprise zou krijgen. Daar zaten soms ware kunstwerken tussen. Dagen verdwenen familie leden in kamertjes die verboden toegang werden voor de anderen. Ze trokken zich terug om te knippen, te plakken en gedichten te schrijven. Met een knipoog werden bepaalde gebeurtenissen ‘uit het leven gegrepen’ en omgezet in intelligente steken onder water. We hadden wat dat aangaat kundige schrijvers en dichters in de familie. Er nu aan terugdenkend, zou het zelfs  wel eens zo kunnen zijn geweest, dat situaties of meningen die anders weggestopt zouden zijn gebleven; ‘bij Sinterklaas’ wel een kans kregen hun zegje te doen.  Het stemde in elk geval naast plezier, soms ook tot nadenken.

Geen wonder misschien dat er in ’92, met mijn eerste eigen kind op mijn schouders, de herinneringen aan Sinterklaastijd uit mijn jeugd met mensen die mij dierbaar waren, zoveel emotie uit mijn onderbewustzijn naar boven haalde.

Maar toch…en daarom schrijf ik dit allemaal op;  ging Sinterklaas dit jaar, 2019, volkomen aan me voorbij. Ik woon notabene
achter de Scheveningse haven en heb ook wel degelijk herinneringen aan de aankomst van de goedheiligman hier. Na onze terugkeer vanuit Singapore werden in Den Haag nog drie kinderen geboren met wie we jarenlang onder de rook van de makreel en bokking naar de intocht gingen kijken. Ook dit jaar schijnt het weer gezellig druk geweest te zijn zonder ongeregeldheden gelukkig. Maar goed of slecht; ik heb er niets van meegekregen. Ook op “De Fred”, het winkelgebied Frederik Hendrik laan in Statenkwartier Den Haag, staan tegenwoordig lichtgevende Disney figuren in plaats van afbeeldingen van Pieten bungelend aan een schoorsteen of het silhouet van Sinterklaas op een dak.  Ik weet nog hoe ik als kind aan de hand van mijn moeder of oma speciaal naar de etalages in het centrum van de stad ging omdat daar complete Sinterklaas taferelen met bewegende poppen te zien waren.  Dat alles is voorbij; de traditie verdwenen.

Ik kan me daar overigens heel goed in vinden. Sint is uit de tijd. Voor de social media hun intrede deden, hing er nog een wolk van geheimzinnigheid om hem heen; een zekere heiligheid. Die is anno 2019 volledig weggeblazen; een omslag die onderdeel is van de grote transitie waar de wereld op dit moment doorheen gaat.

We leven in een periode van mensheid-ontwikkeling waarin afgerekend wordt met ‘hoe het was’ en ‘hoe het hoorde’. Voor mij zijn het alleen nog herinneringen. Sinterklaas is niet meer; met mijn familie mee vertrokken naar het land aan de andere kant van de realiteit.  In mijn ogen was het Sinterklaas feest de laatste decennia toch al veel meer een melkkoe voor onze consumptie maatschappij. We zijn er hard aan toe ons bewust te worden van ons consumptiegedrag; plastic speelgoed; overbodige lego dozen; waarvan ‘de thema’s’ tegenwoordig  allemaal vóór-ontworpen én aan een commercieel succesvol thema verbonden zijn in plaats van de  houten doos met lego-stukjes die ik vroeger had waarmee ik mij eigen bouwsels ontwierp. Sinterklaas zoals ik hem kende is slachtoffer geworden van commerciële vraatzucht en wordt misbruikt als discussiepunt in onze gepolariseerde maatschappij; een gevallen engel ten bate van de transitie waar de wereld in zit. Ik kan ermee leven en hou eigenlijk wel van verandering. Mijn herinneringen zijn mooi genoeg

Nu op naar kerst. Eens kijken of we  daar de oorspronkelijke betekenis weer van kunnen terugvinden in plaats van het opgefokte cadeautjes geven en overdadige eten en drinken terwijl het aantal mensen wat, ook in de Westerse maatschappij, in armoede leeft schrikbarend stijgt en de mensen die baat hebben bij de consumptiemaatschappij schrikbarend rijker worden. Ook daar is de mensheid hard toe aan verandering.

In de methode Nan Yar-Wie Ben Ik, vinden we de Sint terug in kaart nummert V, de vijfde kaart uit de eerste rij van 7 kaarten van de fysieke laag; de laag van het leven op aarde; waarin ‘De Paus’ zoals deze kaart heet, de vertegenwoordiger is van de spiritualiteit die elk mens op aarde in zich heeft; ongeacht cultuur, geloof, sekse, leeftijd of culturele achtergrond. Wat dat aangaat zou er net zo goed een plaatje van Boeddha kunnen staan of een beeld van Shiva; of …..de Sint. Bestaat ie echt of is het een mythe; een symbool waarvan we zouden willen dat het bestond.

Wat weerspiegeld de Sint voor jou?…dat is waar het om gaat; ongeacht wat een ander daarvan denkt. Wat symboliseert de Sint; het stukje spiritualiteit wat elk mens in zich draagt van orthodox tot humanist; van zwaar gelovig tot atheist. Iedereen heeft daar   een hele eigen idee over en een hele eigen ervaring mee.

Klik op ‘De Paus’,  voor meer informatie, of laat je verassen en klik rechts van deze blog op ‘trek een kaart’ en kijk wat jouw onderbewustzijn voor surprise voor je heeft

Ingrid Schippers

5 December 2019

Het artikel Dag Sinterklaasje verscheen voor het eerst op: NL Energycounseling.nl.

Met kerstmis in het verschiet begint de druk zich alweer op te bouwen. Wat gaan we eten? Wat voor kadotjes ga ik kopen en krijgen? Wat doe ik aan? Wat ‘doen’ we met de (schoon) ouders? Dat laatste doet me altijd denken aan die film ‘home alone’, die we naar alle waarschijnlijkheid ook weer te zien gaan krijgen rond de kerst.

Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van de kersttijd. Ik vind het heerlijk de zolder op te gaan en de kerstversiering uit de mottenballen te halen en heb zelfs toen mijn dochters me gisteren hielpen om het huis op te ruimen alvast stiekem wat van mijn favoriete kerstdecoraties naar mijn woonkamer gesmokkeld.

Volgens de ongeschreven hollandaise regels mag dat eigenlijk niet. Ik zou zelfs eigenlijk officieel nog niet mogen schrijven over kerst zolang Sinterklaas nog in het land is. Sinds zijn verjaardagsfeest echter zo besmet is geraakt, ontwaar ik een betreurenswaardige maar helaas duidelijke verandering in de manier waarop ‘Nederland’ het feest benaderd. Het zou me niets verbazen als dit de eerste stuiptrekkingen zijn van het begin van het eind van deze traditie waar ik bijzonder prettige jeugdherinneringen aan heb.

Al met al brengt dit alles me wat eerder bij het fenomeen kerst dan gebruikelijk. Maar ook hier zijn er een aantal dingen waarover ik zo mijn twijfels heb, bij de manier waarop we heden ten dage het kerstfeest vieren.

Het kan zijn dat het komt doordat ik ouder aan het worden ben en met nostalgische gevoelens terugkijk naar hoe het vroeger was.  De goeie ouwe tijd waar het mobieltje, de i-pad en de computer nog niet bestonden; waar je de kerstwensen nog via een échte brievenbus kreeg;  de tijd waarin je nog een paar dagen weg kon gaan zonder á la minute teruggevonden te kunnen worden; een tijd waarin we zowiezo nog zonder electronica konden, zonder ontwenningsverschijnselen te krijgen.

Het kan ook zijn dat ik ‘consumeer-moe’ ben, als molecuul in een maatschappij waarin een grote diversiteit aan kookprogramma’s op televisie en een overweldigende hoeveelheid reclames ons vertelt hoe we kerstmis perfect moeten vieren.

Het kan ook zijn dat ik weerstand begin te krijgen tegen de manier waarop er miljoenen uitgegeven worden aan luxe goederen, terwijl er zovelen zijn in de wereld die nog niet eens een ziektekostenverzekering kunnen betalen; om maar niet te spreken van geen dak boven hun hoofd.  Ik verbaas me meer en meer over de hoe de wereld omgaat met schrijnende situaties waarin mensen zitten. Wat er dan over blijft voor het kerstgevoel is de knusheid van het samen zijn en de dankbaarheid dat we dat nog hebben. Ik vind het ook niet erg om met Kerstmis alleen te zijn. Eerlijk gezegd vindt ik het heerlijk om geheel ‘legaal’ op nul te gaan. Lekker met een pot thee en veel te veel ongelezen boeken tegelijkertijd met een half oog door mijn favoriete films te grasduinen die rond kerst altijd op tv zijn. (waar home alone er niet één van is overigens)

Kerst vieren in een soort meditatieve staat, vanuit mijn binnenwereld in plaats van voor de buitenwereld, mijmerend over de dingen die 2017 gebracht hebben, vooruit denkend over hoe ik een steentje kan bijdragen in 2018 aan de snel veranderende wereld. om mijn leven en dat van anderen een eindje op weg te helpen. Zo zouden Sinterklaas en Kerst eruit moeten zien wat mijn betreft, zonder de bling….

Ingrid Schippers 14-11-2017

Klik op de kaart om meer te lezen over de achtergrond ervan. 

De gesproken Engelse versie van deze blog, ‘Sinterklaas & Santa Claus’, is te horen in de Dutchbuzz uitzending van 14 November 2017 op Den Haag FM van 22.00 tot 23.00 uur; of in het Programme Archive van de Dutchbuzz podcast van die datum.

Het artikel Sinterklaas & De Kerstman verscheen voor het eerst op: NL Energycounseling.nl.